Henk van Merkom - Rotterdam 1955

     Op het gebied van de schilderkunst ben ik bewust autodidact,ik heb geen opleiding gevolgd omdat ik een pathologische angst had iets afgeleerd te krijgen en epigonen zijn er meer dan zat in wereld, ik wilde persé niet op iemand gaan lijken. Ik heb niet de makkelijkste weg gekozen om het vak te leren. In het geniep heb ik dingen gedaan die cultureel gezien uiterst verdacht zijn zoals na- en in de stijl schilderen van (oude) meesters als Kees van Dongen, Rembrandt, Tamara de Lempicka, Botero en de door mij zeer bewonderde Otto Dix.
Toen ik in 1993 voelde dat ik zo stevig in mijn schoenen stond dat ik mij niets meer zou laten afleren en een toenemende behoefte aan contact met andere kunstenmakers ben ik naar de Vrije Academie Rotterdam gegaan. Ik volgde daar de lessen modelschilderen groot formaat, gegeven door mijn latere vriend Bob Kemper.
In 1994 vind ik eindelijk mijn draai, de stijl die ik later Marinistisch zou gaan noemen. waarin de beschouwer zal zien dat mijn eerdere stijl verkenningen hun sporen hebben nagelaten. Je zou het een mengsel van pop art, naïef, super realisme en Neu Sachlich kunnen noemen en dit in wisselende verhoudingen. In de meeste werken zit symboliek verpakt en de figuren verraden niet veel emotie wat er toe leidt dat de beschouwer ruimte vindt voor zijn eigen verhaal.